Aydınlatmicaktın Sabahlarımı…
Tamda kara kışlara yakalanmışken,unutmuşken baharı
Tamda örselenmişken yüreğim acılarka,örselerle dövülmüşken
Umutlaa darılmısken unutmusken umut etmeyi
Karanlıkları yar,yalnızlıkları yoldaş edinmişken
Kaptırmışken ruhumu SeRSeRi yağmurlara
Tamda kendimden vazgeçmişken
Girmicektin dünyama
Yalancı ruyalar salmicaktın ürkek uykularıma
Hatırlatmicaktın uykusuz gecelerde nasıl ağladığını
Aldanmışlığı gerilerde bırakmışken
Dondurmicektin yolundan duygularımı
Kıpırdatmicaktın yüreğimin yalnız kuşlarını
Açtırmayacaktın gönül penceremi sonuna dek
Tenimi teninle yakmicaktın
Gözlerini sürmicektin gözlerine
Sevdanın o en çıkmaz yollarına salmicaktın düşlerimi
Benimsemişken boşluğu
Döndürmicektin yolundan duygularımı
Boşlukla bütünleşmişken yıllar yılı
Onulmaz acılara kucak açmışken Acının en beterini tatmışken
Direnmişken yinede yaşama
Yenigelen günle aydınlatmicaktın sabahlarımı
Ve bütün bunlardan sonra
Acısına vurulduğum aşkı
Bir tokat gibi çarparak suratıma
İmkansızlığı zehir gibiakıtmıcaktın ruhuma
Çürümeye terk edilmiş bir tekne
Yuvası darmadağın olmuş bir kuş
Çalınmış bir yıldız gibi
Bırakmayacaktın beni yolun tam ortasında
Evet hayat devam ediyor
Ben biraz daha eksik…
Biraz daha yorgun…
Biraz daha yenik…
Evet hayat gerçekten devam ediyor
Artık kapalı yüreğim yeni acılara yeni aldanuşlara
umudun soğuk ikliminde tek dostum seninle olan geçmiş…HATIRA