Bugun Günlerden Yalnızlık

 

offf demek alışkanlık oldu ağzıma bugünlerde bir boşlukki başı yok  sonu yok,ne acı çekiyorum ne özlem bişeye birine hiçbişeysiz gibiyim kalbim boşaldı sanki ılık bir yalnızlığa uyanıyorum günlerdir Şükrederek tabi derdim olmayışına ve kahrederek ne boş hayat yaşıyorum diyeyıllarım boşa gidiyor diyerek ve her uyandığımda nerdeyim diyorum ve her işe geldiğimde kim bunlar diyorum 1 sene oldu alışmış olmalıyım oysa bu kente çok yoruldum çokkk.bu şehir yordu beni

aynaya baktım bugun gözlerimin altında morluklar vardı makyaj yapmalıyım dedim sonra kendinimi kandırıyosun kızım çirkinleştin işte dedim yaşlanıyosun sonra bankaya gittim herkez bana bakıyodu eskiden şöyle bi süzülürdüm işte en güzel yine benim diye şimdi neden bakıyolar acaba bluzumde lekemi varki der oldum,

Ablam ve yiğenimde gitti nasıl güzel bi çocuk efe çocuk istemeyi özleten hatırlatan bi çocuk efe acaba b enimde çocugum olcakmı bana benzermi acaba sanki evlenicemde hayallarim suya düşeli çok oldu bazen pembelere sarsamda hayallerimi, kara bulutlar sarmış bikere yüreğimi boşuna sevindirmeye gerek yok küçük kalbimin ölüme yakın korkak hallerini
Bazı zamanlar en çokta son zamanlar bi ağlama krizi tutuyor geceleri beni bunun adına depresyon diyolar çok bilmiş kız arkadaslarım benim deprosyana gircek bi hayatım yokki çalışmaktan başka işi olmayan gezmek tozmak alışveriş yapmak dedikodu yapmak gibi kızca eglenceleri bile çok geçmişte bırakmış biçare bir yasantının basrol oyuncusuyum

tek avuntum beni seven bir erkek var evet bu kadar boşluk arasında bitek o var ama galiba bu yasantıdan onuda çıkarıyorum yavas yavas incite incite istemeye istemeye benim dipsiz boşluğuma inecek kadar sevsede beni ulasamazki yaralarımın üzerine ulaştı diyelim dokundu acımazmı yaram acırsa acıtırım onu yazık olmazmı ona
bugün günlerden yalnızlık saat ölüme çeyrek var

çok yoruldum çokk

HATIRA