İsmiHatırA

ister acı olsun ister tatlı HATIRA’lar insana acı verir Dostoveski

Benim Tek Suçum…

Altında dosyalandı: Åžiirler, Sizin ÅŸiirleriniz — Admin at 10:34 am on Salı, Temmuz 18, 2006

*** Benim tek suçum seni sevmek ***

Kalbimde bir saplanti
Onun acisi kalbime saplandi
Hayat tuncer olmu$ pe$imde
Elleri pençe olmu$ ensemde
Kaderim iki gözü önüme akti
Seni bir ba$kasiyla dü$ünemedim
$erefsiz oldugunu tahmin edemedim
inkar etmem seni sevdim
Ne mal oldugunu $imdi ögrendim
Seni bir kalemle sildim
Silemedigim tek $ey içimdeki nefretin
Fazla aldanma zaman her derde devadir unutma
Sen beni hiç haketmedin aslinda
Beni aldatsanda sen yenildin bana
Arkandan agladigimi sakin sanma
Ba$ladik bir kere bu oyuna
kurtulu$un olacagini sanma
Bak sende bir yere varamadin
Bak sende yikildin
Bak da gör aynaya
Dönmeye kalkma sakin bana
Unutabilir’miyim bunu bilemem
Aldatmana kar$i seni kabullenemem
Gururumu yenemem
Gönlümü sana veremem
Ama senden bir ba$kasinida sevemem
Benim tek suçum seni sevmi$tim
Bakma bana öyle inanmam kanmam bir daha
Kandim bir defa
Seni sevemem bin defa
Gözüme sakin bir daha görünme
Geri dönmek için kapimda tepinme .
Gülmelerim yok olup birakmi$ beni
Hedefini nereye aldin
ihanetlerle’mi ya$adin
Gördün’mü adalet yerini buluyor
Yoksa hayalindeki ihanet yolunda’mi yürüyor
Baksana $u haline konu$maya bile gücün yok
Bana bakmaya kalmami$ dermanin .
Seni sevebilmem için tekrar’mi ba$lasam
Kanin akar’mi bicagi kalbine saplasam
Kalbin sever’mi altinla kaplasam
Utancindan toprak ariyorsun ama toprak bile seni kabullenmez .
Sevseydi gider’miydi ?
Özlese döner’miydi ?
Beyaz kefen giyseydim kabrime gelir’miydi ?
Yari yolda birakmi$ senin flörtlerin
Sevgiye susami$ bir çöl gibi kalmi$
Acinacak bir halde
Ayaklari ate$ üstünde yürüyor
Gözlerin i$ik ariyor belli
Gelme canin yanar
Elalem seni sevdigimi sanar
Gelme kapimin önüne bir daha
Kalbim kanar
Can yaktin Cani ya$arken ya$amimi elimden aldin
$imdi ise tek ba$ina kaldin
Ben senin gibilerini gömerim bir bardak rakiya
Sen artik kapanmi$ kapisin umutlarima
Bir daha giremezsin kanima
Silah dayasan alnimin tam ortasina
Dönmem sana bir daha
çünkü ben artik yeminliyim
Benden bu kadar
Sana elveda
çünkü ben o eski ben degilim artik
Seeen mutlu ol yeter
nusaybinli keremden insan olmayan kalpsıze……….?

Gönderen

Kerem

 

Aşıktılar

Altında dosyalandı: Åžiirler, Sizin ÅŸiirleriniz — Admin at 3:51 pm on Pazar, Temmuz 16, 2006

Âşıktılar . . .

- Onların, sabah kalkar kalkmaz; ilk işleri, âşık olmaktı . . .

Bütün uslanmazlıklarıyla vardılar, gönüllüydüler . . .
Arada, acıları aşılayıp kendilerine, az-biraz ağladılar . . .
- Âşık olup da, ağlamayan nerde görülmüş?.. -

Âşıktılar . . .

Yüzlerini özlediler birbirlerinin; seslerini . . .
Kokuları gelip doldu içlerine
Gülüşlerini özlediler; gelip sarılan, boyunlarına . . .
- Suretlerini gönderdiler birbirlerine . . . -

Âşıktılar . . .

Anılarını çıkardılar; yıkadılar,
Sonra astılar zamanın iNCi ipine
Kurutup giyindiler,
Bayramlıkları gibi çocukluklarının
En güzeliydi bu tüm elbiselerinin . . .

Âşıktılar . . .

Nefeslerini paylaştılar gecelerde
Yalnızca o oldu düşlerinde
- Gittiler sonra . . . -

Âşıktılar . . .

Fırtına da bastırsa kalplerinde
Deprem de çıksa sonra gözlerinde
Savur(a)mazdı onları katıksız bir mahpusluğa
Vur(ul)dukça kalmadılar altında anıların, ezilip tükenmediler
Yıkılmadılar, kalmadılar oracıkta . . .

Âşıktılar . . .

Eski bir eskiciydiler aslında bu eski dünyada
Sevgi aldılar; satamadılar . . .

Ama güzeldi; iyiydi; satmadılar; kullandılar
Büyüdükçe büyüdü kalplerine sığmaz oldu AŞK . . .

Büyüsü ellerinde şimdi, beyinlerinde bütün resimler
Soyundular soyutluğunda kırılganlıklarının
Düşlerini sorgulamadılar kalplerinin karakolunda . . .

Âşıktılar . . .

Uyandılar su vurdular yüzlerine,
Kaldıkları yerden devam ettiler . . .
Bilinçler yerindeydi zamanı içerken
Ve iÅŸler-ken . . .

Âşıktılar . . .

Yine elleriyle, ruhlarını birleştirdiler birbirine,
Sonra ikisini alıp geldiler o gece
Sabaha kadar beklediler . . .
Ayrılmadılar kimse görmeden . . .

Âşıktılar . . .

Anıları misafirliğe gelse, kovarlar yalandan hepsini,
Sonra çağırırlar yağmurlu havalarda . . .
Gözleri ıslanır,
Yağmur diner; toprak kokusu kalır sonunda . . .

Âşıktılar . . .

Çevirisi yanlış yapılmış bir hayat değil bu,
Bilirler her doğan güneşle,
Biraz daha yenileneceklerini . . .

Âşıktılar . . .

Aşık olduklarından beri her sigaralarını
Son sigaraları gibi çekiyorlar içlerine,
- Biri, sanal -
Sonmuş gibi her aşlarını, ekmeklerini yiyorlar,
Kalpleri son kez vuracakmış gibi,
Gözleri son kez görecekmiş gibi bakıyorlar hep birbirlerine…

Âşıktılar . . .

Dizlerine yatırıyorlar yokluklarını
Hep o masalı anlatıyorlar - AŞK -
Dinliyorlar; bir daha istiyorlar
Yüzlerinde yokluklarının tebessümü beliriyor,
Azcık ağlıyorlar . . .

Âşıktılar . . .

Ve gereğini yapıyorlar aşklarının
Birbirlerini kendileriyle aldatıyorlar . . .
Susuyorlar . . .

Âşıktılar . . .

Bırakmıyorlar birbirlerini . . .
Yalnız değiller . . .
Yenilmediler . . .
Sobelenmediler hayatın eliyle . . .

 ş ı k t ı l a r

Ve

 ş ı k l a r

H E P

…

Gönderen 

kerem_MeSSi_MeNdes

Affet

Altında dosyalandı: Åžiirler, Sizin ÅŸiirleriniz — Admin at 3:44 pm on Pazar, Temmuz 16, 2006

Affet Beni

Beni böylesine sevdiğini bilseydim
Ä°nan bana bende seni severdim
Aşkının karşılığını veremedim, affettin
Ama sonunda dayanamayıp sende terkettin
Biliyorum suçluyum ama af diliyorum
Hatalarımı unutup affedeceğini biliyorum
Ne olur canımın içi affet beni
Çünkü deli gibi seviyorum hala seni

Affetmezsen eğer beni, o an ölmek isterim
Ölmeden o tatlı yüzünü görmek isterim
Gözlerinin içine dalar gider gözlerim
Belki yine seni delicesine sevdiğimi söylerim
Biliyorum suçluyum ama af diliyorum
Hatalarımı unutup affedeceğini biliyorum
Ne olur canımın içi affet beni
Çünkü deli gibi seviyorum hala seni

Sensizliğe ağlarım, seni andıkça sevgilim,
Ellerim boş, gözyaşlarıyla dolar gözlerim,
″Gül� diyorlar bana ama sensiz nasıl gülerim?
Hep seni düşünüp içim kan ağlarken benim,
Biliyorum suçluyum ama af diliyorum
Hatalarımı unutup affedeceğini biliyorum
Ne olur canımın içi affet beni
Çünkü deli gibi seviyorum hala seni

Hüzünlü gecelerimde senin hayalinle avuturum kendimi,
Elimden hiç düşürmediğim resmin unutturur kederimi,
Saatler geçmek bilmiyor, günler uzadıkça uzuyor,
İsmin dilimden, resmin elimden düşmüyor,
Biliyorum suçluyum ama af diliyorum
Hatalarımı unutup affedeceğini biliyorum
Ne olur canımın içi affet beni
Çünkü deli gibi seviyorum hala seni

O kadar özlüyorum ki seni bir bilsen,
Yanıma gelip affettim seni sevgilim desen,
Ellerimi tutup, gözlerime gülümsesen,
Hayallerim bunlar benim, bilemiyorum neden,
Biliyorum suçluyum ama af diliyorum
Hatalarımı unutup affedeceğini biliyorum
Ne olur canımın içi affet beni
Çünkü deli gibi seviyorum hala seni

Bir gün döneceksin bana, döneceksin değil mi sevgilim?
inan bana daima seni bekleyip hiç kimseyi sevmeyeceğim
Solmuş ve kuru bir gül gibi idi sensiz geçen günlerim,
Mutluluğumuz için, seni ölene dek beklerim
Biliyorum suçluyum ama af diliyorum
Hatalarımı unutup affedeceğini biliyorum
Ne olur canımın içi affet beni
Çünkü deli gibi seviyorum hala seni

Gönderen
 _VoLKaN_

 

« Onceki sayfa — Sonraki sayfa »